Wat je eigenlijk wilt

Het woord ‘eigenlijk’ zegt meer dan je denkt

Soms hoor je het jezelf ineens zeggen. Gewoon, tijdens een gesprekje of in je eigen hoofd. Zo maar, uit het niets, alsof het niets te betekenen heeft:

“Ik weet dat ik blij mag zijn dat ik werk heb, maar eigenlijk wil ik dit werk helemaal niet meer doen.”
“Ik weet dat ik zou moeten sparen, maar eigenlijk wil ik gewoon op reis.”
“Ik weet dat ik verplichtingen heb, maar eigenlijk wil ik gewoon een paar maanden niks hoeven doen.”

Eigenlijk.

Dat ene woordje, dat zomaar ongemerkt je zinnen binnensluipt.
Het lijkt onschuldig, bijzaak zelfs. Onbelangrijk.
Maar het is juist vaak precies daar waar jouw pijn zit. Waar jouw dromen te vinden zijn.
Dat ene woordje vertelt je dat je iets anders wilt, dat wat je nu hebt niet meer klopt voor jou. Dat jij je eigen pad wilt gaan volgen.

Negeren lijkt de praktische oplossing

‘Eigenlijk’ laat je zien wat je wél wilt. Waar je stiekem het liefst mee bezig zou zijn.
Dat wat je meestal weer snel wegduwt, omdat het niet praktisch is.
Of niet logisch of realistisch. Of, en dit is vaak nog wel de moeilijkste, niet wat je omgeving van je verwacht.

En dus negeer je het. Laat je je ‘eigenlijk’ voor wat het is.
Want het komt nu niet uit.
Het brengt teveel gedoe met zich mee.
Of je kan er niet de juiste woorden voor vinden, het niet concreet genoeg maken.

‘Eigenlijk’ is wat je wél wilt.

Want ook al weet je heel goed wat je niet wilt, wil dat nog niet zeggen dat je weet wat je wél wilt.
En dan is het vaak makkelijker om die eigenlijk te negeren.
Want zoals het nu is, is het ook prima. Toch?

De vraag die altijd terugkomt

Maar weet je:

Het laat zich niet wegduwen.
Hoe vaak je het ook negeert, het duikt vroeg of laat weer op.
Op je vrije zondag. Tijdens de vakanties. In de file. In een verhaal van een ander.

Steeds komt dezelfde vraag terug: “Wat wil ik eigenlijk écht?”

Het antwoord op die vraag is niet altijd meteen duidelijk.
Soms weet je het al jaren. Soms zit het ontzettend goed weggestopt.
En soms blijf je maar heen en weer getrokken worden door twijfel.

Maar je voelt het altijd wel.
De kriebels, het gevoel, de droom.
Dat is er al ver voor je er de juiste woorden voor kunt vinden.

Waarom ‘eigenlijk’ niet verdwijnt

En ja, het is spannend om dat toe te geven.
Want wat als je ‘eigenlijk’ niet past binnen je huidige leven?
Wat als het betekent dat je dingen anders zou moeten gaan doen?
Dat je van het gebaande pad af zou moeten, het vertrouwde los zou moeten laten?
Wat als het iets van je vraagt dat je lang verborgen hebt gehouden, zelfs voor jezelf?

Want het is makkelijker om op de huidige weg door te gaan.
Om te zeggen dat je tevreden bent. Dat het goed genoeg is zo.

Dat je dankbaar moet zijn, niet mag klagen.
Want je hebt het toch goed?

En dat kan allemaal zo ontzettend waar zijn. Maar daarmee cijfer je wel je droom -en daarmee jezelf- weg.

Luisteren naar je ‘eigenlijk’

Wat nou als je niet direct alles om hoeft te gooien.
Je leven niet overhoop hoeft te halen.
Maar gewoon jezelf toestaat om te luisteren naar dat ene woord: ‘Eigenlijk’.

Wat zegt dat woord je? Welke richting wil je op? Wat wil je wél?
Probeer eens te luisteren. Zonder oordeel, zonder redenering of logica.
Laat alle verwachtingen voor wat ze zijn, haal het moeten uit je argumenten.

Nu jij

Gun jezelf een moment van openheid, van eerlijkheid.
Niet voor de buitenwereld, maar voor jezelf.
Zodat jij woorden kunt geven aan wat je eigenlijk wilt.

En als je merkt dat je jouw verlangen soms opzij schuift door de verwachtingen van anderen, vraag jezelf dan eens af of die angst van jou is of van iemand anders. Dát besef kan het kantelpunt zijn om te kiezen voor wat jíj wilt.

Weet je wél wat je wilt, maar loop je vast op hoe je jouw droom in de wereld kunt zetten?
Dan kan de Aesphyre Starters Toolkit je helpen om die eerste stappen rustig en overzichtelijk te maken. Zodat jij jouw droom echt vorm kunt geven, op jouw manier.