Jouw angst, of die van een ander?

Als je een nieuw plan of idee hebt, wil je dat het liefst met iedereen delen. Je zit vol enthousiasme en wilt het van de daken schreeuwen. Het voelt bijna als een verliefdheid. Je bent verliefd op je idee en weet: dit is het. Dit is wat ik wil doen. Hier wil ik mee verder.

Je gaat vol overgave aan de slag. Je begint je idee uit te werken, bedenkt een plan, een bedrijfsnaam en claimt een domein, social media accounts. The works. Dit is immers jóuw toekomst. Jouw visie. Dit wil je in de wereld zetten. Wat begon als een idee groeit uit tot iets wat energie geeft en in beweging zet.

Wanneer enthousiasme omslaat in twijfel

Je wilt je plannen dan ook zo snel mogelijk met anderen delen. Dus vertel je het tegen iemand die dichtbij je staat. Je partner, een ouder, een vriend of vriendin. Je vertelt vol overgave en passie over je idee, je neemt ze mee in je droom en hoe je deze werkelijkheid wilt laten worden. Het kan toch niet anders dan dat zij je enthousiasme delen? Het is zo’n geweldig plan! Dit is het gewoon.

Maar in plaats van dat ze je enthousiasme delen, voelt hun reactie als een koude douche.
“Weet je dat wel zeker?”
“Zou je dat nou wel doen?”
“Maar toch niet als werk zeker?”
“Daar valt toch niets mee te verdienen?”
“Wie zit daar nou op te wachten?”
“De kans dat dat lukt is echt heel klein hoor.”
“Ik zou mijn baan nog niet opzeggen als ik jou was.”

En zo spat je enthousiasme als een zeepbel uit elkaar en is een zaadje geplant: twijfel. Want misschien hebben ze wel gelijk. Zit er wel iemand op te wachten? Kan ik dit wel? Is het eigenlijk wel zo’n goed idee?

De twijfel slaat toe en daar waar je eerst vol enthousiasme je droomleven tot werkelijkheid zag komen, zie je nu het ene doemscenario na het andere.

Lastig en onmogelijk zijn twee heel verschillende dingen.

En eerlijk is eerlijk; niet ieder idee is een goed idee. Maar elk idee is beter dan geen idee. Want ook al blijkt het toch niet het juiste idee te zijn, het brengt je er in ieder geval een stap dichterbij. Blijf dus zeker open-minded kijken naar jouw idee, maar laat het je niet van je pad brengen.

Misschien is het inderdaad wel lastiger dan je dacht. Maar lastiger wil niet zeggen dat het onmogelijk is. Het wil alleen zeggen dat het lastiger is. En lastig en onmogelijk zijn twee heel verschillende dingen.

Bedenk wie het zegt, en waarom

Bedenk goed dat degene aan wie jij jouw idee hebt voorgelegd niet jouw doelgroep hoeft te zijn. Stel nou dat jij een geweldig idee hebt voor tieners. Dan is de mening van jouw moeder minder relevant -tenzij zij dagelijks met tieners werkt- zij is jouw doelgroep namelijk helemaal niet en heeft een totaal andere kijk op dingen dan jouw doelgroep. Houd daar dus rekening mee. Weet wie het zegt.

En vergeet niet dat het jouw dierbare is die het zegt: die wil jou beschermen. Die wil niet dat jou iets overkomt. Die wil je behoeden van fouten, en zal daarom eerder geneigd zijn jou in je veilige plaats te houden. Daar waar het bekende zit, in jouw, of eigenlijk hun, comfortzone.

Wat jij wilt doen ligt daarbuiten. En dat is spannend. Onbekend. Je weet niet wat je daar kan gebeuren. Dus willen ze je in die comfortzone houden.

Andermans angst is niet jouw angst

Realiseer je dat dat hún angst is. Niet die van jou. Jij hebt je idee, je vonk. Jij bent enthousiast, ook al is het eng. Jij bent er klaar voor om buiten je comfortzone te treden. Laat hun angst jou er niet van weerhouden om je droom tot leven te brengen. Laat hun angst niet uitgroeien tot jouw twijfel, jouw angst.

Het moment dat je inziet dat het hun angst is en niet de jouwe, is het moment dat je steviger in je schoenen staat en door kan gaan pakken. Het moment waarop je kan zeggen: ik begrijp je angst, maar ik deel hem niet. Ik zie dit als een uitdaging, een avontuur en ik wil dit doen. Dit is mijn pad dat ik wil volgen.

Een stap buiten hun angst, ligt jouw droom

En dat brengt zoveel ademruimte en opluchting. Die realisatie bevrijdt je van het gevangen zitten in de angsten van anderen. Ik weet hoe dat voelt. Ik heb dat moment beleefd. Ik ben uit die angst van anderen gestapt en buiten mijn comfortzone gegaan. En stukje bij beetje vormt mijn droomleven zich nu om mij heen.

Dat wil niet zeggen dat het niet meer spannend is of dat ik geen angsten meer heb. Maar het zijn mijn angsten. Mijn comfortzone. En dát is een wereld van verschil.

Nu jij

En dat gun ik jou ook.

Dus stap uit die angst van de ander, stap uit die comfortzone en zet een stap richting jouw eigen pad. Al is het maar een klein stapje.
Die eerste stap kan precies dat zetje zijn dat je nodig hebt om in beweging te komen.

En als die stap nog te groot voelt, dan kan de Aesphyre Starters Toolkit, je helpen bij je allereerste stappen, rustig en op jouw manier.