De gouden kooi

Wanneer ‘goed’ niet meer goed voelt

Soms lijkt het wel alsof je hele leven overhoop moet liggen voordat je een drastische verandering mag doorvoeren. Het ‘zomaar’ veranderen van richting of je droom achterna gaan wordt vaak niet aangemoedigd. Want waarom zou je dat doen? Waarom zou jij je mooie, goede leven riskeren voor een droom. Iets ongrijpbaars? Iets wat (nu nog) niet bestaat?

Jij hebt het toch ‘goed’? Jij hebt een baan, eten in de koelkast, een dak boven je hoofd. Nee, alles bekeken heb je het goed. Aan de buitenkant dan toch. Want toch mist er iets. Die droom. Dat verlangen. Dat ene verlangen dat ergens op de achtergrond aanwezig blijft, zacht, maar hardnekkig. Het wil aandacht. Het wil gehoord worden.

Waarom het volgen van je droom zo spannend is

Maar het is eng. Want als je dat zou gaan doen, dan riskeer je ook al dat goede in je leven. Alles wat je nu hebt, zou je kunnen kwijtraken. Denk je. En dat weerhoudt je ervan om stappen te zetten. Je droom te volgen.

Maar is dat wel zo, of is het angst voor het onbekende?
Natuurlijk heb je angst voor iets nieuws. Dat is menselijk. Het zou niet goed zijn als je zonder nadenken zomaar alles zou doen. Maar iets nieuws en onbekends mag dan eng zijn, het hoeft niet per se slecht te zijn. Je hoeft ook niet in een keer alles om te gooien. Stap voor stap is ook helemaal oké.

Ben jij het voorbeeld dat je zelf zou volgen?

En waarom zou je het niet doen? Omdat je het nu goed hebt? En wat is goed? Maar is ‘goed’ ook goed genoeg voor jóu? Is het wat jij wil? Geeft dit je het leven waarop je later zonder spijt kan terugkijken? Ben jij het voorbeeld dat je zelf zou volgen?

Of blijf je doen wat je altijd deed, zodat je weet wat je krijgt? Omdat het veilig en vertrouwd is? Blijf jij dromen van iets anders, jezelf afvragend ‘wat nou als…?’

Weet dat met de jaren dat gevoel niet verdwijnt. Het verlangen gaat niet weg. Het is een waakvlam, soms laait het weer even op om je eraan te herinneren wat je mist.

De kooi die jezelf bouwt

Wanneer jij je droom blijft negeren en blijft doen wat je altijd deed, dan creëer je een kooi voor jezelf. Dan zet je jezelf vast. Je kunt die kooi nog zo mooi en luxueus en comfortabel maken, het is en blijft een kooi. Een waarin je jezelf gevangen houdt. Waarin je jezelf tegenhoudt en op een plaats houdt waar jij niet helemaal op je plek zit.

Je hebt zelf de sleutel in handen

Jij kunt die kooi openzetten. Je hebt een keuze: blijf je opgesloten of zet je die deur open? En als je de deur openzet, vlieg je dan weg en kom je nooit meer terug? Of zet je alleen de deur op een kier, zodat je af en toe naar buiten kan kijken? Een paar stappen buiten zetten, om te proeven van je droom? Of blijf je je kooi gebruiken als basis, maar ga je af en toe naar buiten om daar een ander plekje te bouwen? Nu nog klein, maar wie weet wordt dat ooit jouw nieuwe plek. De keuze is aan jou. Jij mag de sleutel omdraaien.

Ik heb mijn sleutel in ieder geval omgedraaid en de deur wagenwijd open gezet. De kooi is niet langer mijn vaste basis. Ik ga wat heen en weer. Laat mijn droom stukje bij beetje steeds groter worden. Zodat de randen van de kooi steeds minder zichtbaar worden. De plek is er nog wel, maar maakt nu deel uit van het geheel. Het is niet meer mijn thuishonk. Het ondersteunt nu. Het helpt mij om mijn droom waar te maken. Mijn kooi houdt mij niet langer vast. Ik heb mijn eigen wereld gecreëerd waarin ruimte is voor mijn droom, op mijn manier, op mijn tempo.

Nu jij

En dat kan jij ook.

Maar de eerste stap zal je zelf moeten zetten. Dat is de sleutel omdraaien. Zet hem desnoods maar op een kier, zodat er wat lucht naar binnen komt en je weer kunt ademen.

Zo ontstaat ruimte voor je droom. Voor wat jij wilt bouwen, op jouw manier en in jouw tempo.

En als je niet goed weet hoe je die eerste stap moet zetten, dan is er de Aesphyre Starters Toolkit, gemaakt om je te helpen rustig en op jouw manier te beginnen.