Kwetsbaarheid

Je droom in de wereld zetten vraagt moed

Met je droom naar buiten treden vraagt moed.

En dan bedoel ik niet het lef dat je nodig hebt om iets te doen zoals parachutespringen of van de hoge duikplank springen. Maar de moed om jezelf te laten zien. Jouw echte zelf. Want dat is wat het betekent om met je droom naar buiten te treden.

Je laat je binnenste naar buiten komen, en dat is kwetsbaar.
Dat wat diep in jou zit en naar buiten wil komen, ga jij aan de wereld laten zien. En dat vraagt moed. Heel veel moed. Want om dat te durven doen, zal jij je kwetsbaar moeten opstellen.

Kwetsbaarheid voelt eng, maar brengt rust

En als er iets is dat wij mensen graag vermijden, dan is het wel om kwetsbaar te zijn. Want dan kan je geraakt worden. Bespot. Nagewezen. Afgewezen. Het voelt naakt. Het is kwetsbaar.

Maar het is ook ontzettend rustgevend. Het is namelijk niet zomaar een drempeltje dat je overgaat. Het is DE drempel.

Als je die eenmaal over bent, is geen enkele berg meer te hoog. Als je je zo kwetsbaar hebt durven opstellen dat jij je droom aan de buitenwereld hebt laten zien, dat jij je diepste, kwetsbaarste zelf open en bloot op tafel hebt gelegd, dan kun je daarna alles aan.

De kritiek verstomt, de bewondering blijft.

Hoe eng en onwerkelijk het nu ook lijkt, het zal uiteindelijk zo veel rust en kalmte geven dat je je afvraagt waarom je het in vredesnaam zo lang hebt lopen uitstellen. En weet je wat nou de grap is? Nadat je dat hebt gedaan, nadat je jezelf zo kwetsbaar hebt opgesteld, zul je zien dat het commentaar waar je zo bang voor was, snel verstomt.

Heb de moed om kwetsbaar te zijn

Maar de bewondering, die zal blijven komen. Want jij hebt namelijk niet alleen jouw droom in de wereld gezet. Nee, je hebt nog iets gedaan: jij hebt anderen laten zien dat het kan. En dat het mag. Dat je voor je eigen droom kan gaan. Op je eigen manier. Op je eigen tempo. Dat het niet altijd groots hoeft te zijn (mag wel natuurlijk) en dat het niet altijd wereldveranderend hoeft te zijn.

En daarmee ben jij een inspiratie geworden voor een ander. Want zodra jij jouw droom wereldkundig maakt, dan betekent het dat jij het deelt met een ander. En gewild of ongewild, dat plant een zaadje bij die ander. Het zaadje van inspiratie.

De drempel overgaan is kwetsbaar

Maar eerst moet je nog die drempel over. Jezelf kwetsbaar durven opstellen. Want dat is wat er voor nodig is. Dat zal je moeten doen. Om je droom echt in de wereld te kunnen zetten, zal jij jezelf moeten laten zijn. Jezelf kenbaar maken aan de wereld. Zonder schaamte. Zonder masker. Maar als je echte zelf.

En dat is moeilijk. Of beter gezegd: kwetsbaar. Ieder ander kan nu commentaar geven op jouw droom.

Dat is precies hetgene wat mij zo lang heeft tegen gehouden. Die angst voor de mening van de ander. Wat die ervan zou zeggen. Dat mijn droom werd afgedaan als iets wat niet zou kunnen, onmogelijk. Daar doorheen breken is het moeilijkste wat je kan doen. En dat doe je ook niet in een keer. Het gaat stukje bij beetje, steeds een beetje verder.

Wat mij hielp

Een boek waar ik enorm veel uit heb gehaald is ‘De kracht van kwetsbaarheid’ van Brené Brown. Zij beschrijft dit probleem zo goed en herkenbaar dat je je echt begrepen voelt door haar. Maar met haar jarenlange ervaring en achtergrond in de studie naar schaamte, is dat ook niet verwonderlijk.

Het boek gaf mij ook een van de belangrijkste adviezen: neem geen advies aan van iemand die alleen maar toekijkt vanaf de zijkant. Op het moment dat dat echt tot me doordrong, was ik in staat om de knop om te draaien. Dat was precies de vinger op de zere plek.

Weet wie het zegt en laat dat de waarde van het advies bepalen.

Nu jij

Ik hoop van harte dat jij de moed hebt (of vindt) om kwetsbaar te zijn. Om jouw droom tot leven te brengen, en jouw pad te gaan lopen.

Misschien heb je je al heel lang gevoegd naar anderen. Naar wat je omgeving van je verwachtte.
Misschien ben je op het gebaande pad gebleven en zo langzaam vergeten wat jíj eigenlijk wilt.

Begin dan eerst daar.
Op jouw tempo en op jouw manier.